Aurélie Noel

Aurelie Noël
Vertel ons over je job…

Ik leid een team van vier cartografen. We werken aan een internationaal project dat de cartografische schetsen wil actualiseren van landen waar dit op zich laat wachten of zelfs volledig achterwege blijft. Met behulp van satellietbeelden ontvangen we de belangrijkste en meest representatieve elementen van het landschap. Met die nauwkeurige en specifieke informatie passen we bijvoorbeeld de trajecten van de wegen op de kaart aan. Ik help mijn team de geografische informatiesystemen (in ons vakjargon noemen we die G.I.S.) te gebruiken. Die systemen vergen soms wat behendigheid en de nodige ervaring.

Welk parcours heb je afgelegd voor je bij je huidige werkgever kwam?

Ik heb eerst gewerkt bij het Laboratorium voor Economische Geografie van de universiteit van Luik rond verschillende projecten op het vlak van stedenbouwkunde en ruimtelijke ordening. Nadat die projecten verwezenlijkt waren, wou ik nieuwe dingen gaan doen en werd ik in mijn huidige job in dienst genomen.

Werken voor je huidige werkgever … Is dat volgens jou een voordeel?

Ja! Het is vooral een voordeel dat ons team een speciale status heeft... Naast de klassieke voordelen van een job bij de overheid (opleidingen, verschillende projecten, flexibele werkuren, bijdrage in de vervoerskosten, ...) kunnen we van twee werksferen proeven, want hoewel het NGI gevestigd is in de abdij Ter Kameren in Brussel moeten we voor het 'Defensieproject' werken op de militaire site van het kwartier Koningin Elisabeth in Evere. We delen dus het dagelijks leven van de militairen en onze collega's van het NGI nodigen ons ook uit op hun activiteiten. Een bijzondere situatie die ons werk des te aantrekkelijker maakt!

Welke selectieprocedure heb je doorlopen?

Nadat ik me geregistreerd had in de online-databank Mijn Selor op de Selor-website, mocht ik op gesprek gaan voor een contractuele betrekking van 'team leader' bij het Nationaal Geografisch Instituut. Dat is de droom van elke geograaf die gepassioneerd is door cartografie, en zo ben ik er een.

Herinner je je eerste werkdag? Wil je een anekdote meedelen?

Ik was een maand in dienst bij het NGI toen we naar Evere werden overgeplaatst. De eerste ontmoeting met mijn militaire evenknie op een warme dag in september was echt wel memorabel. Hij kwam aan in gevechtskledij en 'combat shoes'. Ik droeg een 'Felix the cat'-T-shirt en sandalen. Hij staarde me aan en zei: 'Bij ons kan zoiets niet.'. Wat een eerste indruk… Sindsdien zijn we vrienden.