Dries Verbiest

Dries Verbiest
Waarom spreekt deze job je zo aan?   

Door het contact dat ik heb met de cliënten. Ik werk met een specifiek doelpubliek; mensen die moeilijkheden hebben met gezondheid, financiën, administratie of andere sociale problemen.
Ik heb een grote diversiteit aan taken: sociale permanenties, huisbezoeken, gezondheidspromotie en administratieve taken. En natuurlijk is er ook het contact met de collega's en de sterke teamspirit die er heerst. De vrijheid om te werken aan projecten en de leermogelijkheden. De begeleiding van stagiairs, nieuwe collega's, ervaringsdeskundigen in de armoede.

Zijn er ook minder leuke aspecten?

De vele (soms verre) verplaatsingen en de afwisseling van drukke en minder drukke perioden zorgen ervoor dat ik me heel flexibel moet opstellen. Sommige taken mag/kan ik niet opnemen (bv. verplichte ziekteverzekering) door de institutionele begrenzing.

Waarop moet je vooral letten tijdens je job?

Beroepsgeheim is belangrijk. De psychologische belasting door de soms zware dossiers waarin schrijnende armoede en ziektevaak voorkomen. Ik moet de problemen correct inschatten, zodat ik weet waar ik moet ingrijpen, welke dingen ik zelf mag oplossen en welke ik doorverwijs. Ik moet ook constant op de hoogte blijven van de wetgeving, het beleid en de sociale kaart, zodat ik mijn werk correct uitvoer.

Heb je een opleiding gekregen?   

Ik ben maatschappelijk werker van opleiding. Momenteel volg ik de universitaire opleiding 'master Sociaal werk' aan de UA. Dit jaar studeer ik af na een studie van vier jaar. Dankzij de ondersteuning van mijn werkgever en mijn collega's was dit een heel positieve ervaring. De opleiding sluit nauw aan bij mijn werk en geeft me de kans om daarin door te groeien. Ik volgde de gecertificeerde opleiding en een basisopleiding gezondheidzorg, verzekerbaarheid en tegmoetkomingen. Enkele jaren geleden volgde ik ook een opleiding gezondheidpromotie georganiseerd door de LOGO's. 

Beschrijf een doorsneedag of opdracht?

Er bestaat niet echt een doorsneedag. Op maandag, dinsdag en donderdag heb ik permanentie in Gent, Brugge en Antwerpen. Op woensdag en vrijdag is er in principe tijd voor huisbezoeken, vergaderingen, administratie … 
Maar soms gebeurt het dat de agenda er totaal anders uitziet. Ik probeer wel zoveel mogelijk regelmaat te houden in de permanenties. Mensen komen daar vaak op afspraak of soms ook spontaan.

We zijn een eerstelijnsdienst waar je met een heel breed spectrum aan problemen terecht kan: ziekte, thuiszorg, handicap, huisvesting… Wij proberen netwerken op te bouwen in de verschillende steden en proberen ook deel te nemen aan sociaal overleg.

Heb je nog een anekdote om af te sluiten?   

Ik zou boeken kunnen schrijven over de ervaringen die ik op deed.
Een situatie die ik nooit zal vergeten gaat over een oudere allochtone man die zwaar hulpbehoevend is. Hij wordt ondersteund door zijn familie, maar de slechte woonsituatie en de slechte gezondheidsituatie maken thuiszorg erg moeilijk. Dankzij de samenwerking tussen de verschillende zorgverleners en de mantelzorgers (familie) konden toch een hoop zaken worden gerealiseerd zodat  thuis wonen een optie bleef.
De huisdokter, ergotherapeut, kinesist, logopedist, thuisverpleging en de familie kwamen regelmatig samen in een zorgoverleg. Samen werd er naar haalbare oplossingen gezocht. Dit was niet altijd even makkelijk (cultuurverschil, taal, financieel,..), maar de man woont nog steeds thuis en alle hulpverleners communiceren regelmatig over zijn situatie.

Dat zou onmogelijk zijn moesten we allemaal op ons eigen eilandje blijven werken en de zorg niet op elkaar en de cliënt afstemmen. Zorgoverleg wordt vaak georganiseerd en kan oplossingen bieden daar waar ze op het eerste zicht niet voorhanden blijkt te zijn.