Maximilien Béatre

Maximilien Béatre

Ingenieur – projectleider bij Beliris

Kan je ons vertellen wat jouw job inhoudt?

Werken bij Beliris beschouw ik als een privilege. We staan voortdurend in contact met publieke en privépartners die één gemeenschappelijk doel voor ogen hebben: het Brussels Hoofdstedelijk Gewest nieuw leven inblazen en ervoor zorgen dat Brussel zijn rol als hoofdstad, niet enkel van Brussel maar vooral van Europa, ten volle opneemt.

Dit werk geeft ons niet alleen de mogelijkheid om mee te werken, welke functie die we in de organisatie ook uitoefenen, aan grootscheepse dossiers en werven maar ook aan gevarieerde en eenmalige projecten. Hoewel elke cel haar eigen expertise heeft, wordt het multidisciplinaire meer en meer aangemoedigd.

Ik ben in 2011 bij Beliris begonnen en heb dus bijna 6 jaar ervaring. Ik heb nog nooit twee dossiers van dezelfde aard behandeld. Ik heb eigenlijk geluk want de programma’s waarmee ik in aanraking ben gekomen zijn compleet verschillend. Dat gaat zowel van de bouw van een nieuwe brandweerkazerne in Schaarbeek tot de verbouwing en vernieuwing van twee industriële gebouwen en een “Gemeenschapshuis”, als van de studie voor de uitbreiding van het Koninklijk Theater Toone tot de bouw van het Huis van de Natuur in Sint-Jans-Molenbeek. De meest complexe werf waarop ik heb gewerkt, is de vernieuwing van het Olympisch zwembad in Sint-Jans-Molenbeek, een project van een omvang, een specificiteit en een technische complexiteit die ik nooit voor mogelijk had gehouden. En een project dat mij bijzonder nauw aan het hart ligt omdat ik het van in zijn kinderschoenen heb gevolgd: het nieuwe Kenniscentrum voor de technische en technologische beroepen in Anderlecht. Dat project is nu in de uitvoeringsfase.

Bij Beliris ben ik ingenieur - projectleider maar ik ben slechts één “element” in een multidisciplinair team dat samengesteld is uit interne werfcontroleurs, boekhouders, juristen, externe ingenieurs in stabiliteit en speciale technieken, architecten, specialisten in akoestiek, in energieprestatie van gebouwen, enz.

Het is uiterst motiverend deel uit te maken van een dergelijk team want we leren voortdurend bij en zo breiden we onze competenties en kennis uit. Bovendien beschikt elke medewerker ook over een grote autonomie. We nemen zelf beslissingen, in vertrouwen en met ondersteuning van onze hiërarchische meerderen.

Concreet sta ik dus, samen met mijn collega’s, in voor het goede technische beheer van de werven evenals voor het beheer van de budgettaire enveloppes die onze werkgever ons voor het realiseren van een project ter beschikking stelt. We hebben de plicht onze dossiers als goede huisvaders te beheren.

Welk traject heb je afgelegd vooraleer je bij je huidige werkgever bent terechtgekomen?

In 2010 heb ik mijn opleiding burgerlijk ingenieur - architect aan de UCL afgerond en kort daarna, in januari 2011, ben ik in functie getreden. Beliris is dus mijn eerste werkgever. In 2015 heb ik wel een onderbreking van een jaar genomen. Die loopbaanonderbreking heb ik doorgebracht in Canada om te reizen en me te herbronnen. Dit heeft me toegelaten wat afstand te nemen en me weer te concentreren op mijn professionele prioriteiten. Na mijn terugkeer heb ik mijn job bij Beliris weer opgenomen. En na meer dan vijf jaar kan ik mij niet voorstellen ergens anders te werken.

Niet enkel de werkinhoud is interessant, door het kader waarin ik werk is ook mijn levenskwaliteit gewaarborgd. Het flexibele werkrooster, de resultaatgerichtheid, de autonomie, de voortdurende opleidingsmogelijkheden, de goede teamspirit... al deze elementen zetten mij ertoe aan te zeggen dat je je echt kan ontplooien in deze administratie.

Hoe is de selectieprocedure verlopen?

Ik heb gesolliciteerd naar aanleiding van een advertentie gepubliceerd op de site van de Forem. Daarna werd ik in contact gebracht met de HR-verantwoordelijke van Beliris die mij vroeg mijn cv in te geven op de site van Selor. Vervolgens werd ik in het City Atrium uitgenodigd voor een schriftelijk examen en een mondeling selectie interview met mijn toekomstige hiërarchische meerderen. De procedure is positief uitgemond en 2 weken later ben ik in functie getreden.

Ik heb heel mooie herinneringen aan deze selectie. De laatste stap in de procedure, het interview, is trouwens geëindigd met de slappe lach, simpelweg omdat één van de leidinggevenden mij opheldering vroeg over mijn email adres. In mijn naïviteit had ik een studentenadres opgegeven dat helemaal niet paste in een professionele omgeving. Niet goed wetende hoe daarop te antwoorden, heb ik gewoon gezegd dat dat een lang verhaal was. Toen kreeg ik de slappe lach...

Herinner je jouw eerste werkdag?

Ik ben aangekomen bij de FOD Mobiliteit en Vervoer aan het Noordstation en nadat ik de informatie over de indiensttreding had gekregen, zei men mij: “Een chauffeur zal u komen oppikken want het is niet hier dat u zal werken maar dicht bij Madou”...

En toen dacht ik “een chauffeur! wow, ben ik misschien een belangrijk iemand...” De eerste dagen waren wel vermoeiend want je moet alles nog ontdekken maar mijn collega’s hebben mij warm onthaald, vooral in de technische dienst waar ik werk. Er is daar een hechte band. De Directie Vervoersinfrastructuur doet me denken aan een kleine familiale onderneming: iedereen kent elkaar, heeft interesse voor elkaar en het klikt.